Boldo folium
Liść boldo

Surowcem są wysuszone liście boldo.

Surowiec zawiera alkaloidy aporfinowe do 0,5% (m.in. boldyna), olejek eteryczny 1,8-2,6% (m.in. cyneol), flawonoid, garbniki 1,2% i sole mineralne, głównie wapnia i magnezu.

Cholereticum, diureticum, spasmoliticum, stomachicum. Surowiec działa głównie w obrębie przewodu pokarmowego. Wyciągi z liścia boldo (głównie boldaloina) zwiększają wydzielanie soku żołądkowego i poprawiają przyswajanie składników pokarmowych. Powodują również zwiększenie ilości wydzielanej żółci oraz zmianę jej właściwości fizykochemicznych. Zawarte w surowcu flawonoidy wykazują stosunkowo silne działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie jelit i dróg żółciowych, co poprawia perystaltykę przewodu pokarmowego i ułatwia prawidłowy przepływ żółci. Flawonoidy te, oprócz działania spazmolitycznego, wykazują również właściwości moczopędne, co prowadzi do zwiększenia wydzielania moczu. Zawarty w surowcu olejek ma właściwości antyseptyczne i jest toksyczny dla pasożytów jelitowych.
Wskazania: Stany zapalne wątroby, zmniejszone wytwarzanie żółci, stany skurczowe pęcherzyka żółciowego, pomocniczo w żółtaczce i kamicy żółciowej. Surowiec znajduje także zastosowanie w przewlekłych zaparciach i w zaburzeniach trawienia spowodowanych niedoborem soku żołądkowego (uczucie pełności, brak łaknienia).

Roślina występuje w Ameryce Południowej, głównie w górskich rejonach Chile i Peru. Ma postać wiecznie zielonego, aromatycznego krzewu o wysokości około 5 metrów.

Liść o długości do 7 cm, jajowaty, lekko zaostrzony na szczycie. Krawędź blaszki równa. Widoczny wyraźny nerw główny. Liść jest jaśniejszy po spodniej stronie. Świeży surowiec ma woskowy połysk. Po ususzeniu liście przybierają zielonobrunatną barwę. Na górnej powierzchni liścia widać liczne gruczoły. Smak surowca gorzki, nieprzyjemny. Zapach również - opisywany jako podobny do zapachu komosy piżmowej.

W przekroju poprzecznym surowca widać dobrze zaznaczoną hipodermę, z której rozwijają sie brodawki, każda z grupą koncentrycznie ułożonych, grubościennych, jednokomórkowych włosków. Dolną powierzchnię liścia pokrywają liczne aparaty szparkowe, i małe włoski. W mezofilu liczne komórki olejkowe.